Gmina Łączna
 

Miejsca warte zobaczenia

Miejsce pamięci Występa

Pomnik powstańca 1863 r. Przy szosie Kielce-Radom głaz narzutowy na podmurówce z polnych kamieni i wysoki krzyż metalowy otoczony balustradą napis na kamieniu: 1863-1933 powstańcowi 1863 bohaterowi „Ech Leśnych" Stefana Żeromskiego Obywatele Wolnej Polski. „..Stefan Żeromski wraz z Wackiem Machajskim zaglądali często do Suchedniowa, nocowali w zajeździe pocztowym, w którym dawni powstańcy opowiadali o tragedii Rozłuckiego, przyszłego bohatera Ech leśnych, upamiętnionego kamieniem na Występie..."




Cmentarz katolicki w Łącznej

Mogiła i pomnik żołnierzy Wojska Polskiego poległych w 1939 r. Na cmentarzu 6 kwater wygrodzonych płotem. Kwatery w betonowych obramieniach, z betonowymi krzyżami. Pośrodku, w linii ogrodzenia, pomnik w formie stojącej płyty z piaskowca flankowanej po bokach słupkami, na murowanej podstawie z 3 stopniami.
W pierwszych dniach września 1939 r. w celu osłonięcia koncentracji Armii "Prusy" Wódz Naczelny wydał polecenie płk. Kazimierzowi Glabiszowi i ppłk. Bronisławowi Kowalczewskiemu zorganizowanie doraźnej obrony w Górach Świętokrzyskich. Ze znajdujących się w Kielcach i okolicy oddziałów polskich zorganizowali oni dwie podgrupy "Kielce" i "Radom", które miały osłaniać Armię "Prusy" przed niemieckim manewrem okrążającym. Grupa płk Glabisza walczyła na kierunku Skarżysko. Dnia 7 września jednostki ppłk Kowalczewskie-go stoczyły całodzienny bój pod Łączną i Ostojowem z częścią 2 Dywizji Lekkiej Wehrmachtu, opóźniając ruchy wroga.
W grupie ppłk Kowalczewskiego znaleźli się żołnierze z 64, 65, 66 i 77 Pułków Piechoty oraz, z 16 Dywizji Piechoty, a także jednostki artyleryjskie z 12 i 55 PAL.
W ciężkich walkach pod Łączną poległo kilkudziesięciu polskich żołnierzy, których pochowano na miejscowym cmentarzu w sześciu kwaterach.
Zbiorowa mogiła ofiar bombardowania pociągu we wrześniu 1939 roku.
W zbiorowej mogile spoczywają ofiary bombardowania pociągu na stacji Łączna w pierwszych dniach września 1939 r. Upamiętnia to tablica "Tu spoczywa w Bogu Olga Maj nauczycielka z Sosnowca wraz z innymi ofiarami, które zginęły podczas bombardowania pociągu w 1939 r. na stacji kolejowej Łączna". Za mogiłą żelazny, ażurowy krzyż.
Na terenie cmentarza w Łącznej można spotkać jeszcze interesujące nagrobki neogotyckie z kamienia, rzeźby nagrobkowe okresu międzywojennego, stare detale i zdobne elementy odlewane lub kute.
Dobrze utrzymana jest kwatera wojenna żołnierzy, bohaterów walk września 1939 roku. Drugie miejsce pamięci - grób ofiar bombardowania pociągu - potrzebuje już fachowej renowacji napisów płyty pamiątkowej. Sam grób jest pielęgnowany i ukwiecony. Korzystne wrażenie sprawiają, zadrzewienia cmentarne, a zwłaszcza krajobrazowa aleja, prowadząca od kościoła.


Cmentarz epidemiczny w Jęgrznej

Żeliwny krzyż na niskim kamiennym postumencie, datowanym 1906, jest jedyną widoczną pozostałością dawnego cmentarza epidemicznego z okresu I wojny światowej w Jęgrznej. Krzyż jest już częściowo uszkodzony, a cmentarz zarośnięty. Samo miejsce trudno odnaleźć, jest praktycznie niewidoczne z przebiegającej wąwozem krajobrazowej alejki.


Miejsca pamięci w Klonowie

Pomnik ofiar egzekucji mieszkańców Klonowa w 1943. Położony jest przy drodze przez wieś, za szkoła, na łące, w otoczeniu pól uprawnych. Wzniesiony na nasypie pokrytym darnią, w formie bloku czerwonego piaskowca wspartego na betonowej podstawie. W wygładzonej części frontowej wyryty napis: Ku czci 16 mieszkańców Klonowa rozstrzelanych przez hitlerowców w dniu 2.VII. 1943 r. Społeczeństwo Kielecczyzny. Była to „typowa" akcja hitlerowców, którzy dokonali egzekucji w odwet za nie udzielenie przez mieszkańców wsi informacji o oddziałach partyzanckich. Ofiary egzekucji pochowano na cmentarzu we Wzdole Rządowym. Miejsce to jest właściwie wyeksponowane i zadbane. Krzyż brzozowy towarzyszy tu pomnikowi z listą ofiar, całość jest ogrodzona i sprzyja zadumie nad przeszłością. Mogiła żołnierza napoleońskiego z 1813 r. i mogiła partyzanta z 1943 r.


Miejsce pamięci w Zaleziance

Pomnik poległych partyzantów w 1943. Pomnik we wsi, przy szkole, w formie bloku z czerwonego piaskowca na podstawie z lastrika, na którym wykuty napis: Chwała poległym w walce z hitlerowskim okupantem dnia 14.Y1943 sekretarzowi Kieleckiego Okręgu PPR Mieczysławowi Kowalskiemu i 5-ciu partyzantom G.L. z oddziału „Narbutta" Cześć ich pamięci 14. V. 1972 R. 1972 R. Pomnik wygrodzony łańcuchami, po bokach 2 ceramiczne wazony i stojaki na flagi.

W połowie maja 1943 r. w lasach pod Zalezianka, na Górze Osieczyńskiej rozpoczęła się koncentracja trzech plutonów GL wchodzących w skład Oddziału im. Ziemi Kieleckiej. Drużynami tymi dowodzili: Henryk Kozubski „Kaliński", Władysław Staromłyński „Żbik" i Władysław Wasilewski „Oset". Na partyzan¬ckie zgrupowanie przybyli także: sekretarz Kieleckiego Okręgu PPR Mieczysław Kowalski „Michał" i przedstawiciel Sztabu Głównego GL Franciszek Księżarczyk „Michał". W dniu 15 maja, na skutek zdrady agenta gestapo, miejsce koncentracji zostało wykryte przez niemiecki samolot i otoczone dużymi siłami żandarmerii i policji. Partyzanci rozpoczęli nierówna walkę z wrogiem, wycofując się ze zgrupowania poszczególnymi oddziałami. Pomimo znacznej przewagi Niemcom nie udało się rozbić oddziałów GL. Partyzanci tracąc 5 zabitych i kilku rannych wydostali się z okrążenia. Niemcy mieli także straty w zabitych i rannych, prawdopodobnie około 30 osób. Po bitwie pod Zalezianką Oddział GL im. Ziemi Kieleckiej przestał istnieć. Część partyzantów (pluton W. Wasilewskiego) przeszła do zgrupowania „Ponurego", pozostali walczyli pod dowództwem W. Staromłyńskiego „Żbika".


Bukowa Góra

    Część wsi Łączna, gdzie znajduje się czynny kamieniołom piaskowców kwarcytowych (dewon dolny) z dwiema odkrywkami (BG I I II). W zachodniej części złoża BG II wychodnia skał.
Stanowi ona pomnik przyrody nieożywionej. Jest to malownicze odsłonięcie ostańców piaskowcowych dewońskich. Znajduje się w trzyszczytowej partii Bukowej Góry (482 m n.p.m.) na północnym, bardziej stromym stoku. Procesy erozyjne wyrzeźbiły powierzchnię skałek. Otoczenie stanowi las bukowy. Buki rosną tu w pobliżu północno-wschodniej granicy zasięgu, tworząc zespół buczyny w odmianie świętokrzyskiej (z jodłą). Szczególnie malowniczo miejsce to prezentuje się jesienią, gdy dno lasu pokrywa szeleszczący kobierzec rudych liści bukowych. Wczesną wiosną spod liści wychylają swoje drobne, białe kwiaty przebiśniegi.
    Do skałek można dotrzeć jednym z dwóch szlaków turystycznych: szlak żółty Barcza-Bukowa Góra i szlak zielony Łączna-Starachowice.


Kapliczki